پرش به محتوای اصلی
اوحدالدین کرمانی اوحدالدین کرمانی

رباعیات الحاقی

شمارهٔ ۱۹

دانم که بتم چو لؤلؤی مکنون است

رنگ دو رخش به رنگ آذرگون است

قدّ و خد و خال و زلف و اندام و تنش

سرو و گل و مشک و قیر و عاج و خون است

ادامه‌ی رباعیات الحاقی

  1. شمارهٔ ۲۱افسوس که دیدهٔ نکوبینت نیست
  2. شمارهٔ ۲۲در مدرسه ها مایهٔ گفتارم نیست
  3. شمارهٔ ۲۳در عالم دون دلِ کسی یافته نیست
  4. شمارهٔ ۲۴آن کس که هزار عالم از رنگ نگاشت
  5. شمارهٔ ۲۵افسوس که اطراف رخت خا[ر] گرفت
  6. شمارهٔ ۲۶آوازهٔ آواز تو در خلق گرفت
  7. شمارهٔ ۲۷عیسی به فلک رسید خر خشم گرفت
  8. شمارهٔ ۲۸یار آمد و گفت خسته می دار دلت
همه‌ی رباعیات الحاقی ←

اوحدالدین کرمانی درباره‌ی اوحدالدین کرمانی

وحدالدین حامد بن ابی الفخر معروف به اوحد کرمانی (زادهٔ ۵۶۱ هجری قمری در بردسیر (جواشیر) کرمان – درگذشتهٔ ۳ شعبان ۶۳۵ هجری قمری در بغداد) از صوفیان و رباعی‌گویان مشهور ایران در سده‌های ششم و هفتم هجری است. او در جوانی به بغداد رفت و در آنجا تحصیل کرد و سپس به حلقه مریدان شیخ شمس‌الدین سجاسی (زنده در ۶۰۶ ق) پیوست و از ا...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.