پرش به محتوای اصلی
اوحدالدین کرمانی اوحدالدین کرمانی

رباعیات الحاقی

شمارهٔ ۱۶

دل را خطری نیست سخن در جان است

جان افشانم که وقت جان افشان است

مرد ارچه به کار خویش سرگردان است

هم چارهٔ کار ازو بود گردانست

ادامه‌ی رباعیات الحاقی

  1. شمارهٔ ۱۸امروز که یار من مرا مهمان است
  2. شمارهٔ ۱۹دانم که بتم چو لؤلؤی مکنون است
  3. شمارهٔ ۲۰سرمایهٔ ما از همه عالم دلکی است
  4. شمارهٔ ۲۱افسوس که دیدهٔ نکوبینت نیست
  5. شمارهٔ ۲۲در مدرسه ها مایهٔ گفتارم نیست
  6. شمارهٔ ۲۳در عالم دون دلِ کسی یافته نیست
  7. شمارهٔ ۲۴آن کس که هزار عالم از رنگ نگاشت
  8. شمارهٔ ۲۵افسوس که اطراف رخت خا[ر] گرفت
همه‌ی رباعیات الحاقی ←

اوحدالدین کرمانی درباره‌ی اوحدالدین کرمانی

وحدالدین حامد بن ابی الفخر معروف به اوحد کرمانی (زادهٔ ۵۶۱ هجری قمری در بردسیر (جواشیر) کرمان – درگذشتهٔ ۳ شعبان ۶۳۵ هجری قمری در بغداد) از صوفیان و رباعی‌گویان مشهور ایران در سده‌های ششم و هفتم هجری است. او در جوانی به بغداد رفت و در آنجا تحصیل کرد و سپس به حلقه مریدان شیخ شمس‌الدین سجاسی (زنده در ۶۰۶ ق) پیوست و از ا...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.