شمارهٔ ۷

ادامه‌ی الباب الثانی عشر: فی الوصیة و الاسف علی مافات و ذکر الفناء و البقاء و ذکر مرتبته و وصف حالته رضی الله عنه

1. شمارهٔ ۹چون رفت رقیب عمر دریاب ای دل
2. شمارهٔ ۱۰دردا که به هرزه زندگانی بگذشت
3. شمارهٔ ۱۱ماهی امید عمرم از شست برفت
4. شمارهٔ ۱۲جان گر به تن آباد بود هیچ بود
5. شمارهٔ ۱۳در دیده زسودای تو دودی دارم
6. شمارهٔ ۱۴قومی شده تازنده به اسرار جهان
7. شمارهٔ ۱۵عمری که به یاد این و آن می‌گذرد
8. شمارهٔ ۱۶بی قدر دلا چو خاک کو خواهی شد