شمارهٔ ۱۴

ادامه‌ی الباب الثانی عشر: فی الوصیة و الاسف علی مافات و ذکر الفناء و البقاء و ذکر مرتبته و وصف حالته رضی الله عنه

1. شمارهٔ ۱۶بی قدر دلا چو خاک کو خواهی شد
2. شمارهٔ ۱۷چون جمله خطا کنی صوابت چه بود
3. شمارهٔ ۱۸شد عمر خراب زار رو برنامد
4. شمارهٔ ۱۹گر می خواهی که روز و شب گردی شاد
5. شمارهٔ ۲۰بر اهل هنر کار پریشان بهتر
6. شمارهٔ ۲۱ای دل تو اگر به گوشه ای بنشینی
7. شمارهٔ ۲۲خود را تو اگر عشوه دمادم ندهی
8. شمارهٔ ۲۳یا رب چه خوش است بر جهان خندیدن