شمارهٔ ۱۷

ادامه‌ی الباب الثانی عشر: فی الوصیة و الاسف علی مافات و ذکر الفناء و البقاء و ذکر مرتبته و وصف حالته رضی الله عنه

1. شمارهٔ ۱۹گر می خواهی که روز و شب گردی شاد
2. شمارهٔ ۲۰بر اهل هنر کار پریشان بهتر
3. شمارهٔ ۲۱ای دل تو اگر به گوشه ای بنشینی
4. شمارهٔ ۲۲خود را تو اگر عشوه دمادم ندهی
5. شمارهٔ ۲۳یا رب چه خوش است بر جهان خندیدن
6. شمارهٔ ۲۴از بند خود ار دلم رهایی یابد
7. شمارهٔ ۲۵آدم که همی زد دم بی درمانی
8. شمارهٔ ۲۶با دست تهی پرهوسان را چه دهند