پرش به محتوای اصلی

ادامه‌ی الباب الثانی عشر: فی الوصیة و الاسف علی مافات و ذکر الفناء و البقاء و ذکر مرتبته و وصف حالته رضی الله عنه

  1. شمارهٔ ۱۷چون جمله خطا کنی صوابت چه بود
  2. شمارهٔ ۱۸شد عمر خراب زار رو برنامد
  3. شمارهٔ ۱۹گر می خواهی که روز و شب گردی شاد
  4. شمارهٔ ۲۰بر اهل هنر کار پریشان بهتر
  5. شمارهٔ ۲۱ای دل تو اگر به گوشه ای بنشینی
  6. شمارهٔ ۲۲خود را تو اگر عشوه دمادم ندهی
  7. شمارهٔ ۲۳یا رب چه خوش است بر جهان خندیدن
  8. شمارهٔ ۲۴از بند خود ار دلم رهایی یابد
همه‌ی الباب الثانی عشر: فی الوصیة و الاسف علی مافات و ذکر الفناء و البقاء و ذکر مرتبته و وصف حالته رضی الله عنه ←

اوحدالدین کرمانی درباره‌ی اوحدالدین کرمانی

وحدالدین حامد بن ابی الفخر معروف به اوحد کرمانی (زادهٔ ۵۶۱ هجری قمری در بردسیر (جواشیر) کرمان – درگذشتهٔ ۳ شعبان ۶۳۵ هجری قمری در بغداد) از صوفیان و رباعی‌گویان مشهور ایران در سده‌های ششم و هفتم هجری است. او در جوانی به بغداد رفت و در آنجا تحصیل کرد و سپس به حلقه مریدان شیخ شمس‌الدین سجاسی (زنده در ۶۰۶ ق) پیوست و از ا...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.