شمارهٔ ۱۰

ادامه‌ی الباب الثانی عشر: فی الوصیة و الاسف علی مافات و ذکر الفناء و البقاء و ذکر مرتبته و وصف حالته رضی الله عنه

1. شمارهٔ ۱۲جان گر به تن آباد بود هیچ بود
2. شمارهٔ ۱۳در دیده زسودای تو دودی دارم
3. شمارهٔ ۱۴قومی شده تازنده به اسرار جهان
4. شمارهٔ ۱۵عمری که به یاد این و آن می‌گذرد
5. شمارهٔ ۱۶بی قدر دلا چو خاک کو خواهی شد
6. شمارهٔ ۱۷چون جمله خطا کنی صوابت چه بود
7. شمارهٔ ۱۸شد عمر خراب زار رو برنامد
8. شمارهٔ ۱۹گر می خواهی که روز و شب گردی شاد