پرش به محتوای اصلی

ادامه‌ی الباب الثانی عشر: فی الوصیة و الاسف علی مافات و ذکر الفناء و البقاء و ذکر مرتبته و وصف حالته رضی الله عنه

  1. شمارهٔ ۱۴قومی شده تازنده به اسرار جهان
  2. شمارهٔ ۱۵عمری که به یاد این و آن می‌گذرد
  3. شمارهٔ ۱۶بی قدر دلا چو خاک کو خواهی شد
  4. شمارهٔ ۱۷چون جمله خطا کنی صوابت چه بود
  5. شمارهٔ ۱۸شد عمر خراب زار رو برنامد
  6. شمارهٔ ۱۹گر می خواهی که روز و شب گردی شاد
  7. شمارهٔ ۲۰بر اهل هنر کار پریشان بهتر
  8. شمارهٔ ۲۱ای دل تو اگر به گوشه ای بنشینی
همه‌ی الباب الثانی عشر: فی الوصیة و الاسف علی مافات و ذکر الفناء و البقاء و ذکر مرتبته و وصف حالته رضی الله عنه ←

اوحدالدین کرمانی درباره‌ی اوحدالدین کرمانی

وحدالدین حامد بن ابی الفخر معروف به اوحد کرمانی (زادهٔ ۵۶۱ هجری قمری در بردسیر (جواشیر) کرمان – درگذشتهٔ ۳ شعبان ۶۳۵ هجری قمری در بغداد) از صوفیان و رباعی‌گویان مشهور ایران در سده‌های ششم و هفتم هجری است. او در جوانی به بغداد رفت و در آنجا تحصیل کرد و سپس به حلقه مریدان شیخ شمس‌الدین سجاسی (زنده در ۶۰۶ ق) پیوست و از ا...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.