عرفی
شمارهٔ ۱ - ذوق دریوزه!
نه از آن دیر بخشد ایزد کام
که دهد جلوه کبریایی را
زان توقف کند که دریابی
ذوق در یوزه گدایی را
عرفی
ادامه‌ی قطعات
- شمارهٔ ۳ - ستایشنشسته بودم ودی در وثاق می گفتم
- شمارهٔ ۴ - سخن در وصف خویشتنآن باغ داغ پررر آذر طبیعتم
- شمارهٔ ۵ - رفع تهمتتهمت فسق بمن کرد یکی کفراندیش
- شمارهٔ ۶ - ظل یزداندی شنیدم کز سمند افتاد آن کاندر رهش
- شمارهٔ ۷ - نحوست طالععرفی بحیرت از فلک ظالمم کز او
- شمارهٔ ۸ - فراز و نشیباندر این بزم از دوکس شرمنده ام دائم که باز
- شمارهٔ ۹ - درشکایت روزگارعرفی آغاز گریه کن شاید
- شمارهٔ ۱۰ - درتهنیت تولد فرزند ممدوحصد شکر که فخر دوده جاه
درباره‌ی عرفی
مولانا محمد بن خواجه زین‌الدین علی بن جمال‌الدین شیرازی ملقب به جمال‌الدین و متخلص به عرفی از مشاهیر و شعرای شیراز در قرن دهم هجری است. وی درسال ۹۶۳ هجری قمری متولد شد. در زادگاهش به تحصیل علم و دانش پرداخته و به قدر توان در موسیقی و خط نسخ مهارت بدست آورد. از جوانی به سرودن شعر تمایل داشت، دیری نپایید که در شیراز شهرت...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.