پرش به محتوای اصلی
نورعلیشاه نورعلیشاه

بخش اول

شمارهٔ ۸۰

ای خوشا وقتیکه وقت ما خوش است

دور جام و گردش مینا خوش است

موسم عشق است و ایام نشاط

سیر گل با لاله و صحرا خوش است

زورق افکندیم در دریای می

رونقش بنگر چه در دریا خوش است

دیده ما جلوه گاه روی اوست

او عیان در دیده بینا خوش است

درهمه اسما مسما را بجوی

یک مسما زین همه اسما خوش است

اول و آخر نهان و آشکار

حضرت یکتای بی همتا خوش است

از پس هر پرده چون نور علی

سر پنهان در دلم پیدا خوش است

ادامه‌ی بخش اول

  1. شمارهٔ ۸۲ای صفاتت سربسر روپوش ذات
  2. شمارهٔ ۸۳ای لبت سرچشمه آب حیات
  3. شمارهٔ ۸۴ای صفاتت شده آئینه ذات
  4. شمارهٔ ۸۵گر نیازی بهر یار دلربا میبایدت
  5. شمارهٔ ۸۶راست گویم قد دلجوی تو بیچیزی نیست
  6. شمارهٔ ۸۷گرچه گستاخیست هر دم آمدن بر در گهت
  7. شمارهٔ ۸۸کوی دلدار بهشت است چمن نتوان گفت
  8. شمارهٔ ۸۹دوش رندی بخرابات مرا فاش بگفت
همه‌ی بخش اول ←

نورعلیشاه درباره‌ی نورعلیشاه

محمدعلی فرزند میرزا عبدالحسین طبسی (زادهٔ حدود ۱۱۶۰ قمری در اصفهان - درگذشتهٔ ۱۲۱۲ قمری در موصل)، ملقب به نورعلیشاه (اول) و متخلص به «نورعلی» صوفی و شاعر ایرانی و از اقطاب سلسلهٔ دراویش نعمت اللهی است.

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.