پرش به محتوای اصلی
نورعلیشاه نورعلیشاه

بخش اول

شمارهٔ ۷۵

جای جانان در حریم جان ماست

جان ما در حضرت جانان ماست

سحر چشمش فتنه دور زمان

کفر زلفش آفت ایمان ماست

دردمندانیم و دردی می خوریم

کان دوای درد بیدرمان ماست

این جهان و آنجهان از تحت و فوق

موجی از دریای بی پایان ماست

چون براق معرفت را زین کنیم

در فضای لامکان جولان ماست

چون بمیدان حقیقت رونهیم

گوی و چوگان در خم چوگان ماست

در دو عالم بهر ما ایجاد شد

نص لولاک اندر آن برهان ماست

گر جمال نحن اقرب بنگری

روح اعظم در حقیقت جان ماست

نحن نرزق را چو ما مهمان شویم

مهر گردون گرده در خوان ماست

ما بهر دل چونکه پنهان آمدیم

کنت کنزا آیتی درشأن ماست

گر سوی جنات تجری بگذری

نهر جاری دیده گریان ماست

با بهشت عدن ما را کار نیست

کوی جانان روضه رضوان ماست

گرترا سودای ما در سر بود

بر سر بازار جان دکان ماست

پادشاه هفت کشور را نگر

کان گدای کوی درویشان ماست

نفس اماره که دیو سرکش است

سرنهاده بر خط فرمان ماست

ماچه با نور علی گشتیم یار

عرش و کرسی پایه ایوان ماست

ادامه‌ی بخش اول

  1. شمارهٔ ۷۷یوسف مصر دلم از چه ز کنعان بگذشت
  2. شمارهٔ ۷۸یارب این ساغر پرجوش ز خمخانه کیست
  3. شمارهٔ ۷۹این گل گلشن دل یا رخ دلدار منست
  4. شمارهٔ ۸۰ای خوشا وقتیکه وقت ما خوش است
  5. شمارهٔ ۸۱ما عاشقان مستیم افتاده در خرابات
  6. شمارهٔ ۸۲ای صفاتت سربسر روپوش ذات
  7. شمارهٔ ۸۳ای لبت سرچشمه آب حیات
  8. شمارهٔ ۸۴ای صفاتت شده آئینه ذات
همه‌ی بخش اول ←

نورعلیشاه درباره‌ی نورعلیشاه

محمدعلی فرزند میرزا عبدالحسین طبسی (زادهٔ حدود ۱۱۶۰ قمری در اصفهان - درگذشتهٔ ۱۲۱۲ قمری در موصل)، ملقب به نورعلیشاه (اول) و متخلص به «نورعلی» صوفی و شاعر ایرانی و از اقطاب سلسلهٔ دراویش نعمت اللهی است.

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.