پرش به محتوای اصلی
نورعلیشاه نورعلیشاه

بخش اول

شمارهٔ ۷۸

یارب این ساغر پرجوش ز خمخانه کیست

هوش ما برد ندانیم که پیمانه کیست

کس درآن باده مرد افکن گلرنگ نیافت

کاین همه کیفیت از نرگس مستانه کیست

بسکه دلها شده ویران ز پی گنج غمش

کس ندانسته که آن گنج بویرانه کیست

دل ما را که بود زلف تو زنجیر جنون

جز برخسار پری وضع تو دیوانه کیست

سوزدش بهر چه شب تا بسحر شعله شوق

یارب این شمع بپرسید که پروانه کیست

غیر کاشانه اغیار که ظلمتکده است

روشن از نور علی ناشده کاشانه کیست

ادامه‌ی بخش اول

  1. شمارهٔ ۸۰ای خوشا وقتیکه وقت ما خوش است
  2. شمارهٔ ۸۱ما عاشقان مستیم افتاده در خرابات
  3. شمارهٔ ۸۲ای صفاتت سربسر روپوش ذات
  4. شمارهٔ ۸۳ای لبت سرچشمه آب حیات
  5. شمارهٔ ۸۴ای صفاتت شده آئینه ذات
  6. شمارهٔ ۸۵گر نیازی بهر یار دلربا میبایدت
  7. شمارهٔ ۸۶راست گویم قد دلجوی تو بیچیزی نیست
  8. شمارهٔ ۸۷گرچه گستاخیست هر دم آمدن بر در گهت
همه‌ی بخش اول ←

نورعلیشاه درباره‌ی نورعلیشاه

محمدعلی فرزند میرزا عبدالحسین طبسی (زادهٔ حدود ۱۱۶۰ قمری در اصفهان - درگذشتهٔ ۱۲۱۲ قمری در موصل)، ملقب به نورعلیشاه (اول) و متخلص به «نورعلی» صوفی و شاعر ایرانی و از اقطاب سلسلهٔ دراویش نعمت اللهی است.

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.