پرش به محتوای اصلی
نورعلیشاه نورعلیشاه

بخش اول

شمارهٔ ۷۳

در خرابات مغان مأوای ماست

سید ما میر بی همتای ماست

نور رویش کز همه پنهان بود

جلوه گر در دیده بینای ماست

تا بپای او سری بنهاده ایم

هرکجا باشد سری در پای ماست

دایمش کف بر کف جام جم است

هر کرا لب بر لب مینای ماست

قطره خوردیم و خوش دریا شدیم

هفت دریا موجی از دریای ماست

مابعشقش واله و شیدا شدیم

عشق او هم واله و شیدای ماست

موسی وقتیم چون نور علی

ز آستین پیدا ید بیضای ماست

ادامه‌ی بخش اول

  1. شمارهٔ ۷۵جای جانان در حریم جان ماست
  2. شمارهٔ ۷۶چشمه حیوان و کوثر جرعه از جام ماست
  3. شمارهٔ ۷۷یوسف مصر دلم از چه ز کنعان بگذشت
  4. شمارهٔ ۷۸یارب این ساغر پرجوش ز خمخانه کیست
  5. شمارهٔ ۷۹این گل گلشن دل یا رخ دلدار منست
  6. شمارهٔ ۸۰ای خوشا وقتیکه وقت ما خوش است
  7. شمارهٔ ۸۱ما عاشقان مستیم افتاده در خرابات
  8. شمارهٔ ۸۲ای صفاتت سربسر روپوش ذات
همه‌ی بخش اول ←

نورعلیشاه درباره‌ی نورعلیشاه

محمدعلی فرزند میرزا عبدالحسین طبسی (زادهٔ حدود ۱۱۶۰ قمری در اصفهان - درگذشتهٔ ۱۲۱۲ قمری در موصل)، ملقب به نورعلیشاه (اول) و متخلص به «نورعلی» صوفی و شاعر ایرانی و از اقطاب سلسلهٔ دراویش نعمت اللهی است.

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.