پرش به محتوای اصلی
نورعلیشاه نورعلیشاه

بخش اول

شمارهٔ ۲۸

بحر بی انتهاست سید ما

گوهر پر بهاست سید ما

زده پا بر بساط کبر و ریا

مظهر کبریاست سید ما

کشور جان و ملک دل بگرفت

شاه هر دو سراست سید ما

گشته از هر دو کون بیگانه

با خدا آشناست سید ما

سالکان ره حقیقت را

سوی حق رهنماست سید ما

جلوه گاه خدا گر طلبی

جلوه گاه خداست سید ما

دردمندان بستر غم را

درد دردش دواست سید ما

عاشقان بلاکش خود را

کشد و خونبهاست سید ما

گشته مصباح در زجاجه دل

نور ارض و سماست سید ما

جام گیتی نما گرفته بدست

ساقی اصفیاست سید ما

باده پیما بمصطب توحید

از شراب بقاست سید ما

همچو نور علی بیا و ببین

نقطه تحت باست سید ما

ادامه‌ی بخش اول

  1. شمارهٔ ۳۰سالها در خود سفر کردیم ما
  2. شمارهٔ ۳۱تا گمان پاو سر کردیم ما
  3. شمارهٔ ۳۲باز ساز عشق سر کردیم ما
  4. شمارهٔ ۳۳بزم عشق است و همه شیشه و جامست اینجا
  5. شمارهٔ ۳۴خوش نور خدائیست عیان در نظر ما
  6. شمارهٔ ۳۵نقش بند طلسم اسما ما
  7. شمارهٔ ۳۶نفسی بی جمال دلبر ما
  8. شمارهٔ ۳۷دلبر ما نشسته بر در ما
همه‌ی بخش اول ←

نورعلیشاه درباره‌ی نورعلیشاه

محمدعلی فرزند میرزا عبدالحسین طبسی (زادهٔ حدود ۱۱۶۰ قمری در اصفهان - درگذشتهٔ ۱۲۱۲ قمری در موصل)، ملقب به نورعلیشاه (اول) و متخلص به «نورعلی» صوفی و شاعر ایرانی و از اقطاب سلسلهٔ دراویش نعمت اللهی است.

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.