پرش به محتوای اصلی
نورعلیشاه نورعلیشاه

بخش اول

شمارهٔ ۳۷

دلبر ما نشسته بر در ما

دربر ما نشسته دلبر ما

ما حریفان مصطب عشقیم

جام گیتی نماست ساغر ما

ماه چبود که نیر اعظم

میکند کسب نور ز اختر ما

عزت و ذلت جهان هیچست

روشن است این برأای انور ما

آنکه سلطان عالمش خوانی

چون گدایان نشسته بر در ما

عرصه هر دو کون دانی چیست

کمترین خطه ز کشور ما

همچو نور علی کنون در دهر

هست دیهیم فقر بر سر ما

ادامه‌ی بخش اول

  1. شمارهٔ ۳۹مست صهبای وحدتم امشب
  2. شمارهٔ ۴۰بسکه کرد آه وفغان در حسرت گل عندلیب
  3. شمارهٔ ۴۱این عرق باشد برویش یا گلاب
  4. شمارهٔ ۴۲صبحدم آن آفتاب مه نقاب
  5. شمارهٔ ۴۳صبح روشن گشته و مه در نقاب
  6. شمارهٔ ۴۴عین ما آبست و ما در وی حباب
  7. شمارهٔ ۴۵تن رها کن همچو ما جانی طلب
  8. شمارهٔ ۴۶تا شدم حلقه بگوش در سلطان غریب
همه‌ی بخش اول ←

نورعلیشاه درباره‌ی نورعلیشاه

محمدعلی فرزند میرزا عبدالحسین طبسی (زادهٔ حدود ۱۱۶۰ قمری در اصفهان - درگذشتهٔ ۱۲۱۲ قمری در موصل)، ملقب به نورعلیشاه (اول) و متخلص به «نورعلی» صوفی و شاعر ایرانی و از اقطاب سلسلهٔ دراویش نعمت اللهی است.

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.