پرش به محتوای اصلی
نورعلیشاه نورعلیشاه

بخش اول

شمارهٔ ۳۲

باز ساز عشق سر کردیم ما

ترک عقل تیره سر کردیم ما

معتکف گشتیم کنج میکده

باده نوشان را خبر کردیم ما

خشک لب هر جا حریفی یافتیم

کام او از باده تر کردیم ما

شربتی از لعل جانان ساختیم

کام جان ها پر شکر کردیم ما

داغ عشقی بر جگرها سوختیم

سینه ها را پر شرر کردیم ما

گنج جان در کنج ویران یافتیم

ترک گنج سیم و زر کردیم ما

دست و دل شستیم از سود و زیان

ترک هر نفع و ضرر کردیم ما

پا و سر در عشق جانان باختیم

خویش را بی پا و سر کردیم ما

سرگذشت خویش کوته ساختیم

قصه خود مختصر کردیم ما

همنشین گشتیم با نور علی

خویشتن را معتبر کردیم ما

ادامه‌ی بخش اول

  1. شمارهٔ ۳۴خوش نور خدائیست عیان در نظر ما
  2. شمارهٔ ۳۵نقش بند طلسم اسما ما
  3. شمارهٔ ۳۶نفسی بی جمال دلبر ما
  4. شمارهٔ ۳۷دلبر ما نشسته بر در ما
  5. شمارهٔ ۳۸فکر اگر ای سیمتن داری بتذخیر طلا
  6. شمارهٔ ۳۹مست صهبای وحدتم امشب
  7. شمارهٔ ۴۰بسکه کرد آه وفغان در حسرت گل عندلیب
  8. شمارهٔ ۴۱این عرق باشد برویش یا گلاب
همه‌ی بخش اول ←

نورعلیشاه درباره‌ی نورعلیشاه

محمدعلی فرزند میرزا عبدالحسین طبسی (زادهٔ حدود ۱۱۶۰ قمری در اصفهان - درگذشتهٔ ۱۲۱۲ قمری در موصل)، ملقب به نورعلیشاه (اول) و متخلص به «نورعلی» صوفی و شاعر ایرانی و از اقطاب سلسلهٔ دراویش نعمت اللهی است.

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.