پرش به محتوای اصلی
نورعلیشاه نورعلیشاه

بخش اول

شمارهٔ ۳۱

تا گمان پاو سر کردیم ما

پاو سر وقف سفر کردیم ما

در طریق عشق بنهادیم پا

عاشقانه ترک سر کردیم ما

خشک لب رفتیم در هر محفلی

کام جان از باده تر کردیم ما

کام جان از لعل آن شیرین وشی

خسروانه پر شکر کردیم ما

هرکجا دیدیم نیکو قامتی

دست با او در کمر کردیم ما

غوطه ها خوردیم در دریای عشق

عالمی را پرگهر کردیم ما

در بیابانیکه پایانی نداشت

هر زمان نوعی بسر کردیم ما

عاقبت نور علی شد یار ما

یار منظور نظر کردیم ما

ادامه‌ی بخش اول

  1. شمارهٔ ۳۳بزم عشق است و همه شیشه و جامست اینجا
  2. شمارهٔ ۳۴خوش نور خدائیست عیان در نظر ما
  3. شمارهٔ ۳۵نقش بند طلسم اسما ما
  4. شمارهٔ ۳۶نفسی بی جمال دلبر ما
  5. شمارهٔ ۳۷دلبر ما نشسته بر در ما
  6. شمارهٔ ۳۸فکر اگر ای سیمتن داری بتذخیر طلا
  7. شمارهٔ ۳۹مست صهبای وحدتم امشب
  8. شمارهٔ ۴۰بسکه کرد آه وفغان در حسرت گل عندلیب
همه‌ی بخش اول ←

نورعلیشاه درباره‌ی نورعلیشاه

محمدعلی فرزند میرزا عبدالحسین طبسی (زادهٔ حدود ۱۱۶۰ قمری در اصفهان - درگذشتهٔ ۱۲۱۲ قمری در موصل)، ملقب به نورعلیشاه (اول) و متخلص به «نورعلی» صوفی و شاعر ایرانی و از اقطاب سلسلهٔ دراویش نعمت اللهی است.

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.