پرش به محتوای اصلی
حکیم نزاری حکیم نزاری

رباعیات

شمارهٔ ۳

گفتم به وصال وعده دادست مرا

اقبال دری دگر گشادست مرا

چشمم به درست و گوش بر در، او خود

چون حلقه برون در نهادست مرا

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۵دیریست که انتظار می داد مرا
  2. شمارهٔ ۶ایزد که به عز و ناز پرورد مرا
  3. شمارهٔ ۷با دل گفتم کجا شد آن حشمت ما
  4. شمارهٔ ۸رفتی و دگر یاد نکردی از ما
  5. شمارهٔ ۹در هیچ صدف نیست چند دردانه ما
  6. شمارهٔ ۱۰تن بود گرو کرده جان از مبدأ
  7. شمارهٔ ۱۱ای ذات تو مطلقا همه چون و چرا
  8. شمارهٔ ۱۲بوی گل رز کرد مرا مست و خراب
همه‌ی رباعیات ←

حکیم نزاری درباره‌ی حکیم نزاری

حکیم سعد الدین پسر شمس الدین پسر محمد نِزاری فوداجی بیرجندی قُهستانی در سال ۶۴۵ هجری قمری در روستای فوداج بیرجند به دنیا آمد. وی پس از پایان تحصیلات مقدماتی خود در بیرجند و قاین، به مطالعه ادبیان و علوم متداول زمان خود در قهستان پرداخت. او از جوانی به دیوانی (=کار دولتی) روی آورد. در سال ۶۷۸ هجری قمری به آذربایجان، ارا...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.