پرش به محتوای اصلی
حکیم نزاری حکیم نزاری

رباعیات

شمارهٔ ۱۲

بوی گل رز کرد مرا مست و خراب

نوباوه گلی کرد به صد دست در آب

در کشتی می نشین که طوفان ورع

بسیار محیط عقل کرده ست مرا

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۴خواهم ز تو چیزی به معمایی خوب
  2. شمارهٔ ۱۵ساقی به گه سپیده بر خویش بجنب
  3. شمارهٔ ۱۶آنجا که دل سوخته ما آنجاست
  4. شمارهٔ ۱۷زین واقعه سیاره و افلاک بسوخت
  5. شمارهٔ ۱۸بی‌خویشتنم و دیش یگانهٔ ماست
  6. شمارهٔ ۱۹جان زنده دل از نسیم جانانه ماست
  7. شمارهٔ ۲۰آنی تو که شیوه تو برگزیده ی ماست
  8. شمارهٔ ۲۱نه در خور اوییم و نه او لایق ماست
همه‌ی رباعیات ←

حکیم نزاری درباره‌ی حکیم نزاری

حکیم سعد الدین پسر شمس الدین پسر محمد نِزاری فوداجی بیرجندی قُهستانی در سال ۶۴۵ هجری قمری در روستای فوداج بیرجند به دنیا آمد. وی پس از پایان تحصیلات مقدماتی خود در بیرجند و قاین، به مطالعه ادبیان و علوم متداول زمان خود در قهستان پرداخت. او از جوانی به دیوانی (=کار دولتی) روی آورد. در سال ۶۷۸ هجری قمری به آذربایجان، ارا...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.