پرش به محتوای اصلی
حکیم نزاری حکیم نزاری

رباعیات

شمارهٔ ۱۰

تن بود گرو کرده جان از مبدأ

جان عاقبت الامر ز تن گشت جدا

تن رفت به خاک باز و جان شد بر عرش

یعنی همه فانی اند و باقیست خدا

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۲بوی گل رز کرد مرا مست و خراب
  2. شمارهٔ ۱۳هنگام صبوح چون درآیی از خواب
  3. شمارهٔ ۱۴خواهم ز تو چیزی به معمایی خوب
  4. شمارهٔ ۱۵ساقی به گه سپیده بر خویش بجنب
  5. شمارهٔ ۱۶آنجا که دل سوخته ما آنجاست
  6. شمارهٔ ۱۷زین واقعه سیاره و افلاک بسوخت
  7. شمارهٔ ۱۸بی‌خویشتنم و دیش یگانهٔ ماست
  8. شمارهٔ ۱۹جان زنده دل از نسیم جانانه ماست
همه‌ی رباعیات ←

حکیم نزاری درباره‌ی حکیم نزاری

حکیم سعد الدین پسر شمس الدین پسر محمد نِزاری فوداجی بیرجندی قُهستانی در سال ۶۴۵ هجری قمری در روستای فوداج بیرجند به دنیا آمد. وی پس از پایان تحصیلات مقدماتی خود در بیرجند و قاین، به مطالعه ادبیان و علوم متداول زمان خود در قهستان پرداخت. او از جوانی به دیوانی (=کار دولتی) روی آورد. در سال ۶۷۸ هجری قمری به آذربایجان، ارا...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.