پرش به محتوای اصلی
نظیری نیشابوری نظیری نیشابوری

غزلیات

شمارهٔ ۲۷۳

بزم خاص است در او نکته به دستور بیار

معنی دور طلب کن سخن دور بیار

تلخ رویی مکن و توبه شیرین بشکن

رخ چون حور نداری سخن حور بیار

چشم وایافته داری خبر وصل بگو

دل افروخته داری دم پر نور بیار

راز دل فاش مکن پرده آن غمزه مدر

محرم سر شده ای نکته مستور بیار

مطرب بزم، جگرسوز سرودی دارد

شکر این مشت نمک سینه رنجور بیار

قصه وصل به گلبانگ غزل انشا کن

راز دیرینه به یاد نی و طنبور بیار

بکر هر نغمه در پرده نی مستور است

مست و مجنون کن و آشفته و پرشور بیار

این غزل در صف ایوان سپهدار بخوان

زان محک گاه افاضل خط منثور بیار

گل و نرگس قدح و شیشه «نظیری » دارند

خیز از خواب و دماغ و دل مخمور بیار

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۲۷۵چشمش به راهی می رود مژگان نمناکش نگر
  2. شمارهٔ ۲۷۶افلاک فتنه زاده به دامان روزگار
  3. شمارهٔ ۲۷۷چشم زخم خلق را با حسن روزافزون چه کار
  4. شمارهٔ ۲۷۸غم گرد فراق دید از دور
  5. شمارهٔ ۲۷۹تعظیم پیام دل آگاه نگه دار
  6. شمارهٔ ۲۸۰دارم دلی ز طایر وحشی رمیده تر
  7. شمارهٔ ۲۸۱هردم از زلف تو دارم کافرستانی دگر
  8. شمارهٔ ۲۸۲ای صبا از گل عطار نشانی به من آر
همه‌ی غزلیات ←

نظیری نیشابوری درباره‌ی نظیری نیشابوری

محمدحسین نظیری نیشابوری (زادهٔ نیمهٔ دوم سدهٔ دهم هجری قمری در نیشابور، درگذشتهٔ ۱۰۲۱ هجری قمری در آگرهٔ هند) از شاعران مؤلف و صاحب سبک تاریخ شعر پارسی به‌شمار می‌رود که بر جریانات شعری معاصر و بعد از خود تأثیری عمیق نهاد. وی پس از گذراندن تحصیلات، به شاعری روی آورد و برای آزمودن طبع، به کاشان که از مراکز مهم شعر پار...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.