پرش به محتوای اصلی
نظیری نیشابوری نظیری نیشابوری

غزلیات

شمارهٔ ۲۶۷

می است چاره غم هوشمند را چه خبر

رموز با می تلخ است قند را چه خبر

سماع دردکشان صوفیان چه می دانند

ز شیوه های سمندر سپید را چه خبر

به زیر شاخ گل، افعی گزیده بلبل را

نواگران ندیده گزند را چه خبر

ز دامنی که گشاییم ما تهی دستان

تو میوه سر شاخ بلند را چه خبر

هزار دام تصور نهیم و برداریم

تو مرغ وحشی فارغ ز بند را چه خبر

به خاص و عام نهد داغ بندگی عشقت

قبول و رد تو مشکل پسند را چه خبر

هزار شیخ و برهمن ز کیش و دین برگشت

تصرف نظر ارجمند را چه خبر

به می علاج نمایند پند ناشنوان

طبیب داروی ناسودمند را چه خبر

به بند عشق «نظیری » خجستگان رفتند

ستاره بد و بخت نژند را چه خبر

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۲۶۹دچار هرکه شوی جز سراغ یار مگیر
  2. شمارهٔ ۲۷۰یک باره در وفا برآور
  3. شمارهٔ ۲۷۱طلوع باده ز شام و سحر دریغ مدار
  4. شمارهٔ ۲۷۲ای مطرب جان سوخت دلم پرده دگر گیر
  5. شمارهٔ ۲۷۳بزم خاص است در او نکته به دستور بیار
  6. شمارهٔ ۲۷۴هر روز هست ناله مرغان درازتر
  7. شمارهٔ ۲۷۵چشمش به راهی می رود مژگان نمناکش نگر
  8. شمارهٔ ۲۷۶افلاک فتنه زاده به دامان روزگار
همه‌ی غزلیات ←

نظیری نیشابوری درباره‌ی نظیری نیشابوری

محمدحسین نظیری نیشابوری (زادهٔ نیمهٔ دوم سدهٔ دهم هجری قمری در نیشابور، درگذشتهٔ ۱۰۲۱ هجری قمری در آگرهٔ هند) از شاعران مؤلف و صاحب سبک تاریخ شعر پارسی به‌شمار می‌رود که بر جریانات شعری معاصر و بعد از خود تأثیری عمیق نهاد. وی پس از گذراندن تحصیلات، به شاعری روی آورد و برای آزمودن طبع، به کاشان که از مراکز مهم شعر پار...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.