پرش به محتوای اصلی
نظیری نیشابوری نظیری نیشابوری

غزلیات

شمارهٔ ۱۹۷

یغمای تو دستی به کم و بیش برآورد

تاراج تو دلق از بر درویش برآورد

عشق تو شک انداخت به هفتاد و دو ملت

حقیت آیین خود از کیش برآورد

حسن تو به قید دو جهان سلسله افراشت

آوازه آزادگی خویش برآورد

از بیلک مژگان تو شد کشته جهانی

با آنکه ندیدیم کی از کیش برآورد

چون از تو رهد صید؟ که کعبین غزالت

چون پنجه شیران به غضب نیش برآورد

خط نیست که برعکس رخت سایه فکنده

از صیقل تیغ آینه ام ریش برآورد

در مصلحت کس نزنم چنگ که عشقم

از کشمکش عقل کج اندیش برآورد

عشق از خردم خوب رهانید «نظیری »

خون گرمی بیگانه‌ام از خویش برآورد

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۱۹۹به دل ز شوق تو چون ناله در سماع آید
  2. شمارهٔ ۲۰۰به هجر و وصل دلم الفت و نزاع ندارد
  3. شمارهٔ ۲۰۱درین دیار عجب مطربان یک رنگند
  4. شمارهٔ ۲۰۲پس از نه مه جهان را دامن عیشی به چنگ افتد
  5. شمارهٔ ۲۰۳بی تو بر بال و پر مرغان گلستان تنگ بود
  6. شمارهٔ ۲۰۴گل آمد و لعلم ز دل سنگ برآورد
  7. شمارهٔ ۲۰۵من آن صیدم که هرکس را نظر بر حال من افتد
  8. شمارهٔ ۲۰۶کس چو من نیست که پیش نظر از دل برود
همه‌ی غزلیات ←

نظیری نیشابوری درباره‌ی نظیری نیشابوری

محمدحسین نظیری نیشابوری (زادهٔ نیمهٔ دوم سدهٔ دهم هجری قمری در نیشابور، درگذشتهٔ ۱۰۲۱ هجری قمری در آگرهٔ هند) از شاعران مؤلف و صاحب سبک تاریخ شعر پارسی به‌شمار می‌رود که بر جریانات شعری معاصر و بعد از خود تأثیری عمیق نهاد. وی پس از گذراندن تحصیلات، به شاعری روی آورد و برای آزمودن طبع، به کاشان که از مراکز مهم شعر پار...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.