پرش به محتوای اصلی
نیر تبریزی نیر تبریزی

غزلیات

شمارهٔ ۱۲۴

عمر این گردش ایام چه خواهد بودن

گر همه زهر بود کام چه خواهد بودن

دور چشمان شما سر بسلامت بادا

دور چرخ ار نشود رام چه خواهد بودن

خط و زلف تو بزنجیر کشیدند مرا

تا ز چشمان تو پیغام چه خواهد بودن

ساقیا دامن تقوی چو شد آلوده مرا

در شط باده فکن جام چه خواهد بودن

هین ز آغاز تو ایزلف مسلسل پیداست

که مرا با تو سرانجام چه خواهد بودن

نیرّ این چامه که در وصف جمال تو سرود

تا ز لعل لبت انعام چه خواهد بودن

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۱۲۶من و وصال تو از خواب عجب خیالست این
  2. شمارهٔ ۱۲۷چند بیهوده دلا اینهمه افغان از من
  3. شمارهٔ ۱۲۸ای که با لشکر مژگان دراز آمده‌ای
  4. شمارهٔ ۱۲۹بر جو فلک ز شعلۀ آهم کرانه‌ای
  5. شمارهٔ ۱۳۰طوقی ز خط بدور زنخدان کشیده‌ای
  6. شمارهٔ ۱۳۱سخت ای لعبت شیرین همه جا رو شده‌ای
  7. شمارهٔ ۱۳۲از هر طرف که پای به پیچم ز کوی تو
  8. شمارهٔ ۱۳۳سوزنده آتشی که شود پخته خام از او
همه‌ی غزلیات ←

نیر تبریزی درباره‌ی نیر تبریزی

میرزا محمدتقی مامقانی یا میرزا محمدتقی حجة الاسلام، متخلص به «نیر» و مشهور به «نیر تبریزی» در ۱۲ جمادی الاولی ۱۲۴۸ ه.ق در شهر تبریز به دنیا آمد. تحصیلات را نزد پدرش آغاز کرد. او تا سال ۱۲۶۹ ه.ق به یادگیری مقدمات مشغول بود و در این سال پدر را از دست داد. وی که برای تکمیل تحصیلات خود در ۲۲ سالگی عازم عتبات عالیات شده بو...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.