پرش به محتوای اصلی
نسیمی نسیمی

غزلیات

شمارهٔ ۱۷۰ - ستایش فضل‌الله نعیمی

دولت وصل تو را یافته‌ام در کپنک

نظر لطف خدا یافته‌ام در کپنک

یافتم در کپنک آنچه طلب می‌کردم

تو چه دانی که چه‌ها یافته‌ام در کپنک

کپنک‌پوشم و از طایفه‌های دگرم

شرف این بس که تو را یافته‌ام در کپنک

مکن ای خواجه! مرا در کپنک‌پوشی عیب

زان که من نور خدا یافته‌ام در کپنک

چون نسیمی کپنک‌پوش شد از فضل اله

جنت و حور و لقا یافته‌ام در کپنک

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۱۷۲این چه چشم است این چه ابرو این چه زلف است این چه خال؟
  2. شمارهٔ ۱۷۳در ضمیرم روز و شب نقش تو می‌بندد خیال
  3. شمارهٔ ۱۷۴خرامان میرود دلبر به بستان وقت گل گل گل
  4. شمارهٔ ۱۷۵ای ز رخسارت الی الرحمن ذوالعرش السبیل
  5. شمارهٔ ۱۷۶بر من جفا ز غمزه یار است والسلام
  6. شمارهٔ ۱۷۷لوح محفوظ است رویش زلف و خال و خط کلام
  7. شمارهٔ ۱۷۸صورت رحمان من آن روی نکو دانسته‌ام
  8. شمارهٔ ۱۷۹من به توفیق خدا، ره به خدا یافته‌ام
همه‌ی غزلیات ←

نسیمی درباره‌ی نسیمی

سید علی عمادالدین نسیمی متخلص به نسیمی (زادهٔ سال ‌۷۴۷ هجری قمری، مقتول به سال ۸۰۷ هجری قمری در حلب)، از شاعران صوفیِ بزرگِ زبان ترکی و متفکر حروفیه در قرن هشتم هجری بود. طبق نظر ادوارد براون وی متولد شهر بغداد بوده و برخی دیگر او را متولد شیراز یا برخی دیگر زادگاه وی را تبریز یا دیاربکر حدس می‌زنند. وی دو دیوان، یکی ب...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.