سیدای نسفی
شمارهٔ ۲۳۷ - نوره ساز
نوره ساز امرد ز حالم مو به مو پرسید و رفت
جامه خود را کشیدم آمد و مالید و رفت
سیدای نسفی
ادامه‌ی شهر آشوب
- شمارهٔ ۲۳۹ - سیه کاردوش آن بت سیه کار با بنده کرد تسلیم
- شمارهٔ ۲۴۰ - خرکاردلبر خر کار اسباب سفر تیار کرد
- شمارهٔ ۲۴۱ - شمع ریزشمع ریز امرد که جان بخشد تن افسرده را
- شمارهٔ ۲۴۲ - شمع ریزشمع ریز امرد که شبها بودم از وی بی قرار
- شمارهٔ ۲۴۳ - شماعدلبر شماع من سودای روغن می کند
- شمارهٔ ۲۴۴ - شماعزان مه شماع امشب خانه روشن ساختم
- شمارهٔ ۲۴۵ - شماعزان مه شماع روشن ساختم کاشانه را
- شمارهٔ ۲۴۶ - زردک فروشدلبر زردک فروشم چون مرا هر سوز دواند
درباره‌ی سیدای نسفی
میرعابد متخلص به سیّدا معروف به سیّدای نَسَفی در نَسَف یا کرشی (قرشی) کنونی از توابع بخارا زاده شد و در شهر بخارا پرورش یافت. عبدالغنی میرزایف با مراجعه به منابع مختلف بر این نظر است که سیدا در اواخر نیمهٔ نخست سدهٔ هفدهم میلادی چشم به جهان گشوده است. ملیحای سمرقندی تذکره‌نویس معاصر سیدا، او را در سال ۱۶۷۸ دیده و از نو...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.