سیدای نسفی
شمارهٔ ۲۴۵ - شماع
زان مه شماع روشن ساختم کاشانه را
خانه خود بردم و کشتم چراغ خانه را
سیدای نسفی
ادامه‌ی شهر آشوب
- شمارهٔ ۲۴۷ - زردک فروشبا مه زردک فروشم گفتگوها ساختم
- شمارهٔ ۲۴۸ - کیمخت گردلبر کیمخت گر باشد جفا آئین او
- شمارهٔ ۲۴۹ - کیمخت گردلبر کیمخت گر ماه فسونگر می شود
- شمارهٔ ۲۵۰ - سنبوسه پزدلبر سنبوسه پز ناگه مرا از دور دید
- شمارهٔ ۲۵۱ - سنبوسه پزدلبر سنبوسه پز کردم دکانش رفت و روب
- شمارهٔ ۲۵۲ - قتمال پزدلبر قتمال پز گفتم دلم از توست شاد
- شمارهٔ ۲۵۳ - قبضه بندقبضه بند امرد نیارد هیچ کس را در نظر
- شمارهٔ ۲۵۴ - قبضه بندقبضه بند امرد برای کشتنم خنجر کشید
درباره‌ی سیدای نسفی
میرعابد متخلص به سیّدا معروف به سیّدای نَسَفی در نَسَف یا کرشی (قرشی) کنونی از توابع بخارا زاده شد و در شهر بخارا پرورش یافت. عبدالغنی میرزایف با مراجعه به منابع مختلف بر این نظر است که سیدا در اواخر نیمهٔ نخست سدهٔ هفدهم میلادی چشم به جهان گشوده است. ملیحای سمرقندی تذکره‌نویس معاصر سیدا، او را در سال ۱۶۷۸ دیده و از نو...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.