سیدای نسفی
شمارهٔ ۲۴۲ - شمع ریز
شمع ریز امرد که شبها بودم از وی بی قرار
خانه خود برده گشتم گرد او پروانه وار
سیدای نسفی
ادامه‌ی شهر آشوب
- شمارهٔ ۲۴۴ - شماعزان مه شماع امشب خانه روشن ساختم
- شمارهٔ ۲۴۵ - شماعزان مه شماع روشن ساختم کاشانه را
- شمارهٔ ۲۴۶ - زردک فروشدلبر زردک فروشم چون مرا هر سوز دواند
- شمارهٔ ۲۴۷ - زردک فروشبا مه زردک فروشم گفتگوها ساختم
- شمارهٔ ۲۴۸ - کیمخت گردلبر کیمخت گر باشد جفا آئین او
- شمارهٔ ۲۴۹ - کیمخت گردلبر کیمخت گر ماه فسونگر می شود
- شمارهٔ ۲۵۰ - سنبوسه پزدلبر سنبوسه پز ناگه مرا از دور دید
- شمارهٔ ۲۵۱ - سنبوسه پزدلبر سنبوسه پز کردم دکانش رفت و روب
درباره‌ی سیدای نسفی
میرعابد متخلص به سیّدا معروف به سیّدای نَسَفی در نَسَف یا کرشی (قرشی) کنونی از توابع بخارا زاده شد و در شهر بخارا پرورش یافت. عبدالغنی میرزایف با مراجعه به منابع مختلف بر این نظر است که سیدا در اواخر نیمهٔ نخست سدهٔ هفدهم میلادی چشم به جهان گشوده است. ملیحای سمرقندی تذکره‌نویس معاصر سیدا، او را در سال ۱۶۷۸ دیده و از نو...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.