سیدای نسفی
شمارهٔ ۲۲۹ - درودگر
شوخ درودگر نکند راست خانه را
تا رفته بر درش نکنم سخت خانه را
چون تیشه سرفگنده به هر در که پا نهاد
محکم کند در اول دم سنج خانه را
سیدای نسفی
ادامه‌ی شهر آشوب
- شمارهٔ ۲۳۱ - سیاهی فروشگفتم شبی به شوخ سیاهی فروش خود
- شمارهٔ ۲۳۲ - نجاردلبر نجار امشب کار عالم کرد و رفت
- شمارهٔ ۲۳۳ - نجاردلبر نجار من بیرون شد از مأوای خود
- شمارهٔ ۲۳۴ - چیت گرآن نگار چیت گر آمد شبی بر سر مرا
- شمارهٔ ۲۳۵ - قوناقدلبر قوناق دلالم بود در شهر طاق
- شمارهٔ ۲۳۶ - صحافیا مه صحاف امشب قصد یاری ساختم
- شمارهٔ ۲۳۷ - نوره سازنوره ساز امرد ز حالم مو به مو پرسید و رفت
- شمارهٔ ۲۳۸ - نوره سازنوره ساز امرد که باشد مو به مویم آشنا
درباره‌ی سیدای نسفی
میرعابد متخلص به سیّدا معروف به سیّدای نَسَفی در نَسَف یا کرشی (قرشی) کنونی از توابع بخارا زاده شد و در شهر بخارا پرورش یافت. عبدالغنی میرزایف با مراجعه به منابع مختلف بر این نظر است که سیدا در اواخر نیمهٔ نخست سدهٔ هفدهم میلادی چشم به جهان گشوده است. ملیحای سمرقندی تذکره‌نویس معاصر سیدا، او را در سال ۱۶۷۸ دیده و از نو...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.