شمارهٔ ۲۱۰ - خشت ریز

ادامه‌ی شهر آشوب

1. شمارهٔ ۲۱۲ - آرد بیزآرد بیز امرد به مژگان عاشقان را کارد زد
2. شمارهٔ ۲۱۳ - سوهانگردلبر سوهانگر من خویش را پابست کرد
3. شمارهٔ ۲۱۴ - نان پزنان پز امرد که باشد نرم مانند خمیر
4. شمارهٔ ۲۱۵ - زواله تابشوخ زواله تاب مرا آب داد و رفت
5. شمارهٔ ۲۱۶ - ایلک بافماه ایلک باف با من کرد سودا بر گشاد
6. شمارهٔ ۲۱۷ - موی تابگفتمش با موی تاب امرد تویی عمر ابد
7. شمارهٔ ۲۱۸ - چرم گرچرم گر امرد که او را هست دستی بر گشاد
8. شمارهٔ ۲۱۹ - چرم گرآن نگار چه مگر را دوش کردم میهمان