پرش به محتوای اصلی
سیدای نسفی سیدای نسفی

شهر آشوب

شمارهٔ ۲۱۴ - نان پز

نان پز امرد که باشد نرم مانند خمیر

بر تنورش می توان چسبید همچون خوی گیر

ادامه‌ی شهر آشوب

  1. شمارهٔ ۲۱۶ - ایلک بافماه ایلک باف با من کرد سودا بر گشاد
  2. شمارهٔ ۲۱۷ - موی تابگفتمش با موی تاب امرد تویی عمر ابد
  3. شمارهٔ ۲۱۸ - چرم گرچرم گر امرد که او را هست دستی بر گشاد
  4. شمارهٔ ۲۱۹ - چرم گرآن نگار چه مگر را دوش کردم میهمان
  5. شمارهٔ ۲۲۰ - چرم گربا نگار چرمگر دیروز یاری ساختم
  6. شمارهٔ ۲۲۱ - زین گرخانه زین آن بت زینگر عمارت می کند
  7. شمارهٔ ۲۲۲ - زین گردوش گفتم با نگار زینگر حرف درشت
  8. شمارهٔ ۲۲۳ - مهر کنآن نگار مهرکن دارد سری با اهل درد
همه‌ی شهر آشوب ←

سیدای نسفی درباره‌ی سیدای نسفی

میرعابد متخلص به سیّدا معروف به سیّدای نَسَفی در نَسَف یا کرشی (قرشی) کنونی از توابع بخارا زاده شد و در شهر بخارا پرورش یافت. عبدالغنی میرزایف با مراجعه به منابع مختلف بر این نظر است که سیدا در اواخر نیمهٔ نخست سدهٔ هفدهم میلادی چشم به جهان گشوده است. ملیحای سمرقندی تذکره‌نویس معاصر سیدا، او را در سال ۱۶۷۸ دیده و از نو...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.