سیدای نسفی
شمارهٔ ۱۱۶ - کهنه روز
کهنه دوز امرد که او را صاحب ده ساختم
پاره‌هایش بردم و در خانه دربه ساختم
سیدای نسفی
ادامه‌ی شهر آشوب
- شمارهٔ ۱۱۸ - نانکششوخ نانکش عاشقان خویش را خواند پدر
- شمارهٔ ۱۱۹ - واعظدلبر واعظ گشاده صفحه افسونگری
- شمارهٔ ۱۲۰ - جلودارتا شد آن شوخ جلودار با من دلخسته یار
- شمارهٔ ۱۲۱ - خراسباندلبر خراسبان دوکان خود نو ساخته
- شمارهٔ ۱۲۲ - که فروشکه فروش امرد به کاهی کرد با ما ماجرا
- شمارهٔ ۱۲۳ - فوطه بافگفتمش با فوطه باف امرد دکان خود نما
- شمارهٔ ۱۲۴ - ساربانساربان امرد غمش دارد شتر را ناتوان
- شمارهٔ ۱۲۵ - گلخن تابشوخ گلخن تاب امشب بود در سوز و گداز
درباره‌ی سیدای نسفی
میرعابد متخلص به سیّدا معروف به سیّدای نَسَفی در نَسَف یا کرشی (قرشی) کنونی از توابع بخارا زاده شد و در شهر بخارا پرورش یافت. عبدالغنی میرزایف با مراجعه به منابع مختلف بر این نظر است که سیدا در اواخر نیمهٔ نخست سدهٔ هفدهم میلادی چشم به جهان گشوده است. ملیحای سمرقندی تذکره‌نویس معاصر سیدا، او را در سال ۱۶۷۸ دیده و از نو...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.