پرش به محتوای اصلی
سیدای نسفی سیدای نسفی

شهر آشوب

شمارهٔ ۱۱۴ - کپانی

از غم آن شوخ کپانی فغان دارم چو سنج

کرده سوداهای او ریش مرا ماش و برنج

ادامه‌ی شهر آشوب

  1. شمارهٔ ۱۱۶ - کهنه روزکهنه دوز امرد که او را صاحب ده ساختم
  2. شمارهٔ ۱۱۷ - شلغم فروشدلبر شلغم فروش خویش را دیدم ز دور
  3. شمارهٔ ۱۱۸ - نانکششوخ نانکش عاشقان خویش را خواند پدر
  4. شمارهٔ ۱۱۹ - واعظدلبر واعظ گشاده صفحه افسونگری
  5. شمارهٔ ۱۲۰ - جلودارتا شد آن شوخ جلودار با من دلخسته یار
  6. شمارهٔ ۱۲۱ - خراسباندلبر خراسبان دوکان خود نو ساخته
  7. شمارهٔ ۱۲۲ - که فروشکه فروش امرد به کاهی کرد با ما ماجرا
  8. شمارهٔ ۱۲۳ - فوطه بافگفتمش با فوطه باف امرد دکان خود نما
همه‌ی شهر آشوب ←

سیدای نسفی درباره‌ی سیدای نسفی

میرعابد متخلص به سیّدا معروف به سیّدای نَسَفی در نَسَف یا کرشی (قرشی) کنونی از توابع بخارا زاده شد و در شهر بخارا پرورش یافت. عبدالغنی میرزایف با مراجعه به منابع مختلف بر این نظر است که سیدا در اواخر نیمهٔ نخست سدهٔ هفدهم میلادی چشم به جهان گشوده است. ملیحای سمرقندی تذکره‌نویس معاصر سیدا، او را در سال ۱۶۷۸ دیده و از نو...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.