پرش به محتوای اصلی
مولانا مولانا

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۴۴۷

هر روز دل مرا سماع و طربیست

میگوید حسن او بر این نیز مأیست

گویند چرا خوری تو با پنج انگشت

زیرا انگشت پنج آمد شش نیست

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۴۴۹هرگز ز دماغ بنده بوی تو نرفت
  2. رباعی شمارهٔ ۴۵۰هشیار اگر زر است و گر زرین است
  3. رباعی شمارهٔ ۴۵۱هم عابد و هم زاهد و هم خونریز است
  4. رباعی شمارهٔ ۴۵۲یاری که به حسن از صفت افزونست
  5. رباعی شمارهٔ ۴۵۳یاری که به نزد او گل و خار یکیست
  6. رباعی شمارهٔ ۴۵۴یاری که غمش دوای هر بیمار است
  7. رباعی شمارهٔ ۴۵۵یکبار بمُردَم و مرا کس نَگِریست
  8. رباعی شمارهٔ ۴۵۶یک چَشمِ من از روز جدائی بگریست
همه‌ی رباعیات ←

مولانا درباره‌ی مولانا

مولانا جلال‌الدین محمد بلخی مشهور به مولوی شاعر بزرگ سده هفتم هجری قمری است. وی در سال ۶۰۴ هجری قمری در بلخ زاده شد. پدر وی بهاءالدین که از عالمان و صوفیان بزرگ زمان خود بود به سبب رنجشی که میان او و سلطان محمد خوارزم‌شاه پدید آمده بود از بلخ بیرون آمد و پس از زمانی سیر و سیاحت به قونیه رفت. مولانا پس از درگذشتن پدر تح...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.