پرش به محتوای اصلی
مولانا مولانا

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۲۵۶

بیرون ز جهان و جان یکی دایهٔ ماست

دانستن او نه درخور پایهٔ ماست

در معرفتش همین قدر می‌دانم

ما سایه اوئیم و جهان سایه ماست

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۲۵۸تا این فلکِ آینه‌گون بر کار است
  2. رباعی شمارهٔ ۲۵۹تا با تو ز هستی تو هستی باقیست
  3. رباعی شمارهٔ ۲۶۰تا چهرهٔ آفتاب جان رخشانست
  4. رباعی شمارهٔ ۲۶۱تا حاصل دردم سبب درمان گشت
  5. رباعی شمارهٔ ۲۶۲تا در دل من صورت آن رشک پریست
  6. رباعی شمارهٔ ۲۶۳تا ظن نبری دور زمانم کشته است
  7. رباعی شمارهٔ ۲۶۴تا ظن نبری که این زمین بیهوشست
  8. رباعی شمارهٔ ۲۶۵تا عرش ز سودای رخش ولوله‌هاست
همه‌ی رباعیات ←

مولانا درباره‌ی مولانا

مولانا جلال‌الدین محمد بلخی مشهور به مولوی شاعر بزرگ سده هفتم هجری قمری است. وی در سال ۶۰۴ هجری قمری در بلخ زاده شد. پدر وی بهاءالدین که از عالمان و صوفیان بزرگ زمان خود بود به سبب رنجشی که میان او و سلطان محمد خوارزم‌شاه پدید آمده بود از بلخ بیرون آمد و پس از زمانی سیر و سیاحت به قونیه رفت. مولانا پس از درگذشتن پدر تح...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.