مولانا
رباعی شمارهٔ ۲۵۹
تا با تو ز هستی تو هستی باقیست
ایمن منشین که بت‌پرستی باقیست
گیرم بت پندار شکستی آخر
آن بت که ز پندار برستی باقیست
مولانا
ادامه‌ی رباعیات
- رباعی شمارهٔ ۲۶۱تا حاصل دردم سبب درمان گشت
- رباعی شمارهٔ ۲۶۲تا در دل من صورت آن رشک پریست
- رباعی شمارهٔ ۲۶۳تا ظن نبری دور زمانم کشته است
- رباعی شمارهٔ ۲۶۴تا ظن نبری که این زمین بیهوشست
- رباعی شمارهٔ ۲۶۵تا عرش ز سودای رخش ولوله‌هاست
- رباعی شمارهٔ ۲۶۶تا من بزیم پیشه و کارم اینست
- رباعی شمارهٔ ۲۶۷تا مهر نگار باوفایم بگرفت
- رباعی شمارهٔ ۲۶۸تنها نه همین خنده و سیماش خوشست
درباره‌ی مولانا
مولانا جلال‌الدین محمد بلخی مشهور به مولوی شاعر بزرگ سده هفتم هجری قمری است. وی در سال ۶۰۴ هجری قمری در بلخ زاده شد. پدر وی بهاءالدین که از عالمان و صوفیان بزرگ زمان خود بود به سبب رنجشی که میان او و سلطان محمد خوارزم‌شاه پدید آمده بود از بلخ بیرون آمد و پس از زمانی سیر و سیاحت به قونیه رفت. مولانا پس از درگذشتن پدر تح...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.