پرش به محتوای اصلی
مولانا مولانا

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۲۶۲

تا در دل من صورت آن رشک پریست

دلشاد چو من در همهٔ عالم کیست

والله که به جز شاد نمی‌دانم زیست

غم می‌شنوم ولی نمی‌دانم چیست

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۲۶۴تا ظن نبری که این زمین بیهوشست
  2. رباعی شمارهٔ ۲۶۵تا عرش ز سودای رخش ولوله‌هاست
  3. رباعی شمارهٔ ۲۶۶تا من بزیم پیشه و کارم اینست
  4. رباعی شمارهٔ ۲۶۷تا مهر نگار باوفایم بگرفت
  5. رباعی شمارهٔ ۲۶۸تنها نه همین خنده و سیماش خوشست
  6. رباعی شمارهٔ ۲۶۹توبه چه کنم که توبه‌ام سایهٔ تست
  7. رباعی شمارهٔ ۲۷۰توبه کردم که تا که جانم برجاست
  8. رباعی شمارهٔ ۲۷۱توبه که دل خویش چو آهن کرده است
همه‌ی رباعیات ←

مولانا درباره‌ی مولانا

مولانا جلال‌الدین محمد بلخی مشهور به مولوی شاعر بزرگ سده هفتم هجری قمری است. وی در سال ۶۰۴ هجری قمری در بلخ زاده شد. پدر وی بهاءالدین که از عالمان و صوفیان بزرگ زمان خود بود به سبب رنجشی که میان او و سلطان محمد خوارزم‌شاه پدید آمده بود از بلخ بیرون آمد و پس از زمانی سیر و سیاحت به قونیه رفت. مولانا پس از درگذشتن پدر تح...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.