پرش به محتوای اصلی
مولانا مولانا

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۲۶۸

تنها نه همین خنده و سیماش خوشست

خشم و سخط و طعنه و صفراش خوشست

سر خواسته من گر بدهم یا ندهم

سر را که محل نیست تقاضاش خوشست

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۲۷۰توبه کردم که تا که جانم برجاست
  2. رباعی شمارهٔ ۲۷۱توبه که دل خویش چو آهن کرده است
  3. رباعی شمارهٔ ۲۷۲تو سیر شدی من نشدم درمان چیست
  4. رباعی شمارهٔ ۲۷۳تو کان جهانی و جهان نیم جو است
  5. رباعی شمارهٔ ۲۷۴تهدید عدو چه بشنود عاشق راست
  6. رباعی شمارهٔ ۲۷۵جانا غم تو ز هرچه گویی بتر است
  7. رباعی شمارهٔ ۲۷۶جانم بر آن جان جهان رو کرده است
  8. رباعی شمارهٔ ۲۷۷جان و سر آن یار که او پرده‌در است
همه‌ی رباعیات ←

مولانا درباره‌ی مولانا

مولانا جلال‌الدین محمد بلخی مشهور به مولوی شاعر بزرگ سده هفتم هجری قمری است. وی در سال ۶۰۴ هجری قمری در بلخ زاده شد. پدر وی بهاءالدین که از عالمان و صوفیان بزرگ زمان خود بود به سبب رنجشی که میان او و سلطان محمد خوارزم‌شاه پدید آمده بود از بلخ بیرون آمد و پس از زمانی سیر و سیاحت به قونیه رفت. مولانا پس از درگذشتن پدر تح...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.