مولانا
رباعی شمارهٔ ۲۵۰
بگرفت دلت زانکه ترا دل نگرفت
وآنرا که گرفت دل غم گل نگرفت
باری دل من جز صفت گل نگرفت
بی‌حاصلیم جز ره حاصل نگرفت
مولانا
ادامه‌ی رباعیات
- رباعی شمارهٔ ۲۵۲بیچاره‌تر از عاشق بیصبر کجاست
- رباعی شمارهٔ ۲۵۳بی‌دیده اگر راه روی عین خطاست
- رباعی شمارهٔ ۲۵۴بیرون ز تن و جان و روان درویش است
- رباعی شمارهٔ ۲۵۵بیرون ز جهان کفر و ایمان جائیست
- رباعی شمارهٔ ۲۵۶بیرون ز جهان و جان یکی دایهٔ ماست
- رباعی شمارهٔ ۲۵۷بی‌یار نماند هرکه با یار بساخت
- رباعی شمارهٔ ۲۵۸تا این فلکِ آینه‌گون بر کار است
- رباعی شمارهٔ ۲۵۹تا با تو ز هستی تو هستی باقیست
درباره‌ی مولانا
مولانا جلال‌الدین محمد بلخی مشهور به مولوی شاعر بزرگ سده هفتم هجری قمری است. وی در سال ۶۰۴ هجری قمری در بلخ زاده شد. پدر وی بهاءالدین که از عالمان و صوفیان بزرگ زمان خود بود به سبب رنجشی که میان او و سلطان محمد خوارزم‌شاه پدید آمده بود از بلخ بیرون آمد و پس از زمانی سیر و سیاحت به قونیه رفت. مولانا پس از درگذشتن پدر تح...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.