پرش به محتوای اصلی
مولانا مولانا

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۲۴۷

بر هر جزوم نشان معشوق منست

هر پارهٔ من زبان معشوق منست

چون چنگ و نیم در بر او تکیه زده

این ناله‌ام از بنان معشوق منست

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۲۴۹بگذشت سوار غیب و گردی برخاست
  2. رباعی شمارهٔ ۲۵۰بگرفت دلت زانکه ترا دل نگرفت
  3. رباعی شمارهٔ ۲۵۱پی بر به جهانی که چو خون در رگ ماست
  4. رباعی شمارهٔ ۲۵۲بیچاره‌تر از عاشق بیصبر کجاست
  5. رباعی شمارهٔ ۲۵۳بی‌دیده اگر راه روی عین خطاست
  6. رباعی شمارهٔ ۲۵۴بیرون ز تن و جان و روان درویش است
  7. رباعی شمارهٔ ۲۵۵بیرون ز جهان کفر و ایمان جائیست
  8. رباعی شمارهٔ ۲۵۶بیرون ز جهان و جان یکی دایهٔ ماست
همه‌ی رباعیات ←

مولانا درباره‌ی مولانا

مولانا جلال‌الدین محمد بلخی مشهور به مولوی شاعر بزرگ سده هفتم هجری قمری است. وی در سال ۶۰۴ هجری قمری در بلخ زاده شد. پدر وی بهاءالدین که از عالمان و صوفیان بزرگ زمان خود بود به سبب رنجشی که میان او و سلطان محمد خوارزم‌شاه پدید آمده بود از بلخ بیرون آمد و پس از زمانی سیر و سیاحت به قونیه رفت. مولانا پس از درگذشتن پدر تح...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.