پرش به محتوای اصلی
مولانا مولانا

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۲۳۲

با عشق کلاه بر کمر دوز خوش است

با نالهٔ سرنای جگرسوز خوش است

ای مطرب چنگ و نای را تا بسحر

بنواز بر این صفت که تا روز خوش است

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۲۳۴با ما ز ازل رفته قراری دگر است
  2. رباعی شمارهٔ ۲۳۵با نی گفتم که بر تو بیداد ز کیست
  3. رباعی شمارهٔ ۲۳۶با هرکه نشستی و نشد جمع دلت
  4. رباعی شمارهٔ ۲۳۷با هستی و نیستیم بیگانگی است
  5. رباعی شمارهٔ ۲۳۸پای تو گرفته‌ام ندارم ز تو دست
  6. رباعی شمارهٔ ۲۳۹پائی که همی رفت به سروستان مست
  7. رباعی شمارهٔ ۲۴۰برجه که سماع روح برپای شده است
  8. رباعی شمارهٔ ۲۴۱برخیز و طواف کن بر آن قطب نجات
همه‌ی رباعیات ←

مولانا درباره‌ی مولانا

مولانا جلال‌الدین محمد بلخی مشهور به مولوی شاعر بزرگ سده هفتم هجری قمری است. وی در سال ۶۰۴ هجری قمری در بلخ زاده شد. پدر وی بهاءالدین که از عالمان و صوفیان بزرگ زمان خود بود به سبب رنجشی که میان او و سلطان محمد خوارزم‌شاه پدید آمده بود از بلخ بیرون آمد و پس از زمانی سیر و سیاحت به قونیه رفت. مولانا پس از درگذشتن پدر تح...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.