پرش به محتوای اصلی
مولانا مولانا

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۲۳۹

پائی که همی رفت به سروستان مست

دستی که همی چید ز گل دسته بدست

از بند و گشاد دهن دام اجل

آن دست بریده گشت و آن پای شکست

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۲۴۱برخیز و طواف کن بر آن قطب نجات
  2. رباعی شمارهٔ ۲۴۲برکان شکر چند مگس را غوغاست
  3. رباعی شمارهٔ ۲۴۳بر ما رقم خطا پرستی همه هست
  4. رباعی شمارهٔ ۲۴۴بر من در وصل بسته میدارد دوست
  5. رباعی شمارهٔ ۲۴۵پرورد به ناز و نعمت آن دوست مرا
  6. رباعی شمارهٔ ۲۴۶بر هر جائیکه سرنهم مسجود اوست
  7. رباعی شمارهٔ ۲۴۷بر هر جزوم نشان معشوق منست
  8. رباعی شمارهٔ ۲۴۸بستم سر خم باده و بوی برفت
همه‌ی رباعیات ←

مولانا درباره‌ی مولانا

مولانا جلال‌الدین محمد بلخی مشهور به مولوی شاعر بزرگ سده هفتم هجری قمری است. وی در سال ۶۰۴ هجری قمری در بلخ زاده شد. پدر وی بهاءالدین که از عالمان و صوفیان بزرگ زمان خود بود به سبب رنجشی که میان او و سلطان محمد خوارزم‌شاه پدید آمده بود از بلخ بیرون آمد و پس از زمانی سیر و سیاحت به قونیه رفت. مولانا پس از درگذشتن پدر تح...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.