غزل شمارهٔ ۲۷۹۲

ادامه‌ی غزلیات

1. غزل شمارهٔ ۲۷۹۴ای ملامت گر تو عاشق را سبک پنداشتی
2. غزل شمارهٔ ۲۷۹۵ای تو جان صد گلستان از سمن پنهان شدی
3. غزل شمارهٔ ۲۷۹۶ای که جان‌ها خاک پایت صورت اندیش آمدی
4. غزل شمارهٔ ۲۷۹۷تا بنستانی تو انصاف از جهود خیبری
5. غزل شمارهٔ ۲۷۹۸در دو چَشمِ مَن نِشین اِی آن که از مَن مَن‌تری
6. غزل شمارهٔ ۲۷۹۹بی‌گهان شد بهر رفتن سوی روزن ننگری
7. غزل شمارهٔ ۲۸۰۰در میان جان نشین کامروز جان دیگری
8. غزل شمارهٔ ۲۸۰۱عاشقان را آتشی وآنگه چه پنهان آتشی