پرش به محتوای اصلی
مولانا مولانا

غزلیات

غزل شمارهٔ ۲۴۷

بانگ تسبیح بشنو از بالا

پس تو هم سبح اسمه الاعلی

گل و سنبل چرد دلت چون یافت

مرغزاری که اخرج المرعی

یعلم الجهر نقش این آهوست

ناف مشکین او و مایخفی

نفس آهوان او چو رسید

روح را سوی مرغزار هدی

تشنه را کی بود فراموشی

چون سنقرئک فلا تنسی

ادامه‌ی غزلیات

  1. غزل شمارهٔ ۲۴۹دل بر ما شده‌ست دلبر ما
  2. غزل شمارهٔ ۲۵۰هین که منم بر در در برگشا
  3. غزل شمارهٔ ۲۵۱پیشتر آ پیشتر ای بوالوفا
  4. غزل شمارهٔ ۲۵۲نذر کند یار که امشب تو را
  5. غزل شمارهٔ ۲۵۳چند نهان داری آن خنده را؟
  6. غزل شمارهٔ ۲۵۴باده ده آن یارِ قدح‌باره را
  7. غزل شمارهٔ ۲۵۵خیز صبوحی کن و درده صلا
  8. غزل شمارهٔ ۲۵۶داد دهی ساغر و پیمانه را
همه‌ی غزلیات ←

مولانا درباره‌ی مولانا

مولانا جلال‌الدین محمد بلخی مشهور به مولوی شاعر بزرگ سده هفتم هجری قمری است. وی در سال ۶۰۴ هجری قمری در بلخ زاده شد. پدر وی بهاءالدین که از عالمان و صوفیان بزرگ زمان خود بود به سبب رنجشی که میان او و سلطان محمد خوارزم‌شاه پدید آمده بود از بلخ بیرون آمد و پس از زمانی سیر و سیاحت به قونیه رفت. مولانا پس از درگذشتن پدر تح...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.