پرش به محتوای اصلی
مولانا مولانا

غزلیات

غزل شمارهٔ ۲۲۷۰

ابناء ربیعنا تعالوا

فالورد یقول لا تبالوا

و العشق یصیحکم جهارا

الخلد لکم فلا تزالوا

و الحسن علی البها تجلی

و السکر حواه و الکمال

من کان مخرسا جمادا

الیوم تکلموا و قالوا

من کان مبلسا قنوطا

ذابوا و تضاحکوا و نالوا

من بعد فان تروا غضوبا

ماذا غضب فذا دلال

ادامه‌ی غزلیات

  1. غزل شمارهٔ ۲۲۷۲حداء البشیر بشارة یا جار
  2. غزل شمارهٔ ۲۲۷۳امسی و اصبح بالجوی اتعذب
  3. غزل شمارهٔ ۲۲۷۴مررت بدر فی هواه بحار
  4. غزل شمارهٔ ۲۲۷۵امروز مستان را نگر در مست ما آویخته
  5. غزل شمارهٔ ۲۲۷۶ای جبرئیل از عشق تو اندر سما پا کوفته
  6. غزل شمارهٔ ۲۲۷۷یک چند رندند این طرف در ظل دل پنهان شده
  7. غزل شمارهٔ ۲۲۷۸این کیست این این کیست این شیرین و زیبا آمده
  8. غزل شمارهٔ ۲۲۷۹این کیست این این کیست این در حلقه ناگاه آمده
همه‌ی غزلیات ←

مولانا درباره‌ی مولانا

مولانا جلال‌الدین محمد بلخی مشهور به مولوی شاعر بزرگ سده هفتم هجری قمری است. وی در سال ۶۰۴ هجری قمری در بلخ زاده شد. پدر وی بهاءالدین که از عالمان و صوفیان بزرگ زمان خود بود به سبب رنجشی که میان او و سلطان محمد خوارزم‌شاه پدید آمده بود از بلخ بیرون آمد و پس از زمانی سیر و سیاحت به قونیه رفت. مولانا پس از درگذشتن پدر تح...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.