پرش به محتوای اصلی
مولانا مولانا

غزلیات

غزل شمارهٔ ۱۱۶۴

خلق را زیر گنبد دوار

چشم‌ها کور و دیدنی بسیار

جور او کش از آنک شورش دل

نور چشمست یا اولوالابصار

بر دو دیده نهم غمت کاین درد

داروی خاص خسرویست به بار

باغ جان خوش ز سنگ بارانست

ما نخواهیم قطره سنگ ببار

شمس تبریز گوهر عشقست

گوهر عشق را تو خوار مدار

ادامه‌ی غزلیات

  1. غزل شمارهٔ ۱۱۶۶چند از این راه نو روزگار
  2. غزل شمارهٔ ۱۱۶۷مست توام نه از می و نه از کوکنار
  3. غزل شمارهٔ ۱۱۶۸جان خراباتی و عمر بهار
  4. غزل شمارهٔ ۱۱۶۹هست کسی صافی و زیبانظر
  5. غزل شمارهٔ ۱۱۷۰رحم کن ار زخم شوم سر به سر
  6. غزل شمارهٔ ۱۱۷۱در بگشا کآمد خامی دگر
  7. غزل شمارهٔ ۱۱۷۲جاء الربیع و البطر زال الشتاء و الخطر
  8. غزل شمارهٔ ۱۱۷۳بشنو خبر صادق از گفته پیغامبر
همه‌ی غزلیات ←

مولانا درباره‌ی مولانا

مولانا جلال‌الدین محمد بلخی مشهور به مولوی شاعر بزرگ سده هفتم هجری قمری است. وی در سال ۶۰۴ هجری قمری در بلخ زاده شد. پدر وی بهاءالدین که از عالمان و صوفیان بزرگ زمان خود بود به سبب رنجشی که میان او و سلطان محمد خوارزم‌شاه پدید آمده بود از بلخ بیرون آمد و پس از زمانی سیر و سیاحت به قونیه رفت. مولانا پس از درگذشتن پدر تح...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.