پرش به محتوای اصلی
مشتاق اصفهانی مشتاق اصفهانی

غزلیات

شمارهٔ ۹۳

گر چو من از گلشن عشقش بدل جز خار نیست

ناله بلبل چرا چون ناله من زار نیست

گرنه با اغیار سرگرمی چو شمع امشب چرا

برنخیزد از دلم آهی که آتش بار نیست

نیست تنها خسته جان من که در اقلیم عشق

جز دل مجروح و غیر از سینه افکار نیست

از کنشت و کعبه‌ام چون کافر و مؤمن مجوی

عاشقم عاشق مرا با کفر و ایمان کار نیست

عاشقان محنت طلب اما کسی در کوی عشق

همچو من جویای رنج و طالب آزار نیست

مدعی نالد ز درد عشق اما از لبش

ناله‌ای کاید بگوشم ناله بیمار نیست

او بعاشق دشمن و من عاشقم نه بوالهوس

یار من با غیر از آن یار است و با من یار نیست

گلشن آرا گو در گلشن برویم وامکن

من چو بلبل زآن گلم نالان که در گلزار نیست

نیست ره در محفلش مشتاق را کین بارگاه

بارگاه شه بود اینجا گدا را بار نیست

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۹۵فلک سرگشته از سودای عشقست
  2. شمارهٔ ۹۶عالم خراب از نگه می‌پرست تست
  3. شمارهٔ ۹۷به پایت دوش می‌افتاد گاهی راست گاهی کج
  4. شمارهٔ ۹۸با بلبل مسکین گل و بیداد و دگر هیچ
  5. شمارهٔ ۹۹تا ز گل نام و ز گلزار نشان خواهد بود
  6. شمارهٔ ۱۰۰خاک ار شوم به کوی تو گردم نمی‌رسد
  7. شمارهٔ ۱۰۱گشاید از در میخانه هر در کاسمان بندد
  8. شمارهٔ ۱۰۲پایی به پای دشت‌نوردم نمی‌رسد
همه‌ی غزلیات ←

مشتاق اصفهانی درباره‌ی مشتاق اصفهانی

میر سید علی اصفهانی، متخلص به مشتاق (زاده سال ۱۱۰۰ یا ۱۱۰۱ هجری قمری) از سادات حسینی اصفهان بود. وی از شاعران عصر نادر شاه افشار و از بنیان‌گذاران سبک دوره بازگشت بود. او به سبک عراقی شعر می‌سرود. مشتاق، هم‌دورهٔ آذر بیگدلی و هاتف اصفهانی بود. او در سال ۱۱۶۹ یا ۱۱۷۰ هجری قمری، در اصفهان درگذشت و در گورستان تخت فولاد اص...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.