پرش به محتوای اصلی
مشتاق اصفهانی مشتاق اصفهانی

غزلیات

شمارهٔ ۱۰۵

نه در سر غیر سودای تو باشد

نه در دل جز تمنای تو باشد

فلک ابری ز دریای تو باشد

زمین‌گردی ز صحرای تو باشد

نشان کلفت رندان درین بزم

ز صاف و درد مینای تو باشد

بکس غیر از تو نگشایم در دل

که جای غیر یا جای تو باشد

تویی کارایش عالم چو خورشید

ز حسن عالم آرای تو باشد

زلیخا و غم یوسف خریدن

مرا سودای سودای تو باشد

رخ زیبای ماه آسمانی

کجا چون روی زیبای تو باشد

قد رعنای سرو بوستانی

کجا چون قد رعنای تو باشد

دلی دارد درون سینه مشتاق

که لبریز از تمنای تو باشد

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۱۰۷آن دل که غم بتان ندارد
  2. شمارهٔ ۱۰۸نه از جفای تو زیبا صنم نخواهد ماند
  3. شمارهٔ ۱۰۹دلم کز آتش جان‌سوز غم نخواهد ماند
  4. شمارهٔ ۱۱۰دوش در طرف چمن بلبلی افغان می‌کرد
  5. شمارهٔ ۱۱۱لب شیرین تو شیرین‌تر از آن ساخته‌اند
  6. شمارهٔ ۱۱۲نه ز آب و گلت ای نخل جوان ساخته‌اند
  7. شمارهٔ ۱۱۳در چمن مرغ چمن ناله چو بنیاد کند
  8. شمارهٔ ۱۱۴سازوبرگ طرب از ساغر و مینا نشود
همه‌ی غزلیات ←

مشتاق اصفهانی درباره‌ی مشتاق اصفهانی

میر سید علی اصفهانی، متخلص به مشتاق (زاده سال ۱۱۰۰ یا ۱۱۰۱ هجری قمری) از سادات حسینی اصفهان بود. وی از شاعران عصر نادر شاه افشار و از بنیان‌گذاران سبک دوره بازگشت بود. او به سبک عراقی شعر می‌سرود. مشتاق، هم‌دورهٔ آذر بیگدلی و هاتف اصفهانی بود. او در سال ۱۱۶۹ یا ۱۱۷۰ هجری قمری، در اصفهان درگذشت و در گورستان تخت فولاد اص...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.