پرش به محتوای اصلی
مشتاق اصفهانی مشتاق اصفهانی

غزلیات

شمارهٔ ۱۰۸

نه از جفای تو زیبا صنم نخواهد ماند

همی صنم که صنم خانه هم نخواهد ماند

پیاله‌کش که لب جام این سخن دارد

ببزم جم که جم و جام جم نخواهد ماند

بدین صفت که ره کفر و دین بغمزه زنی

اثر ز دیر و نشان از حرم نخواهد ماند

ز آه سوخته عشق روشنست چو شمع

شب فراق که تا صبحدم نخواهد ماند

فریب دولت ده روزه جهان مشتاق

مخور که شاهی و طبل و علم نخواهد ماند

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۱۱۰دوش در طرف چمن بلبلی افغان می‌کرد
  2. شمارهٔ ۱۱۱لب شیرین تو شیرین‌تر از آن ساخته‌اند
  3. شمارهٔ ۱۱۲نه ز آب و گلت ای نخل جوان ساخته‌اند
  4. شمارهٔ ۱۱۳در چمن مرغ چمن ناله چو بنیاد کند
  5. شمارهٔ ۱۱۴سازوبرگ طرب از ساغر و مینا نشود
  6. شمارهٔ ۱۱۵گفتی او راست وفاپیشه بلی گر می‌بود
  7. شمارهٔ ۱۱۶می دو چشم تو ندانم ز چه پیمانه زدند
  8. شمارهٔ ۱۱۷ناله به کوی او دلم بهر چه بس نمی‌کند
همه‌ی غزلیات ←

مشتاق اصفهانی درباره‌ی مشتاق اصفهانی

میر سید علی اصفهانی، متخلص به مشتاق (زاده سال ۱۱۰۰ یا ۱۱۰۱ هجری قمری) از سادات حسینی اصفهان بود. وی از شاعران عصر نادر شاه افشار و از بنیان‌گذاران سبک دوره بازگشت بود. او به سبک عراقی شعر می‌سرود. مشتاق، هم‌دورهٔ آذر بیگدلی و هاتف اصفهانی بود. او در سال ۱۱۶۹ یا ۱۱۷۰ هجری قمری، در اصفهان درگذشت و در گورستان تخت فولاد اص...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.