پرش به محتوای اصلی
محتشم کاشانی محتشم کاشانی

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۲۵

خورشید سپهر سر بلندی بهزاد

کز مادر دهر از همه عالم زیر سرت

گفتند که بر بستر ضعف است ملول

بهر شعفش به دلف بشین باد آن ضاد

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۲۷بی‌تحفه نبرد اگرچه زین خسته نهاد
  2. رباعی شمارهٔ ۲۸در عهد تو کامرانی خواهم کرد
  3. رباعی شمارهٔ ۲۹یاری که به نیش غم دلی ریش نکرد
  4. رباعی شمارهٔ ۳۰خواهمچو جزا طرح عقاب اندازد
  5. رباعی شمارهٔ ۳۱این آب که شعلهٔ‌وش ز جا می‌خیزد
  6. رباعی شمارهٔ ۳۲آن دست که نخل قد آدم ریزد
  7. رباعی شمارهٔ ۳۳گاه از همه وجه طامعم می‌دانند
  8. رباعی شمارهٔ ۳۴ای بی تو چو هم دم به من خسته نموده
همه‌ی رباعیات ←

محتشم کاشانی درباره‌ی محتشم کاشانی

کمال‌الدین علی محتشم کاشانی شاعر ایرانی عهد صفویه و معاصر با شاه طهماسب اول است. وی در سال ۹۰۵ هجری قمری در کاشان زاده شد و بیشتر دوران زندگی خود را در این شهر گذراند. نام پدرش خواجه میراحمد بود. کمال‌الدین در نوجوانی به مطالعهٔ علوم دینی و ادبی معمول زمان خود پرداخت. معروفترین اثر وی دوازده بند مرثیه‌ای است که در شرح...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.